De tijdgeest van het Middellandse Zeegebied: een interview met Nick Hannes 25 juli, 15 — interview

Op reis kan hij zich beter concentreren. Nieuwsgierig als hij is naar politieke, sociale of ecologische lagen van gebieden. Zijn laatste boek The Continuity of Man, gaat over het twintigtal landen dat aan de Middellandse Zee grenst. De urbanisatie langs de kust, migratie, het massa toerisme en de impact daarvan op het landschap.

Nick Hanneswas vijf jaar met het project bezig. Hij maakte twintig reizen en was bij elkaar opgeteld anderhalf jaar van huis weg. Naast de onderwerpen die hij van tevoren had bedacht te gaan vastleggen, kregen ook de actuele revoluties en de crisis in Griekenland een plek in het boek. Slechts een land kon hij niet bezoeken: Syrië, daar was de situatie te gevaarlijk.

Izola, Slovenie © Nick Hannes

Saint-Tropez, Frankrijk © Nick Hannes


Een deel van de reizen maakte Hannes met zijn vriendin en twee kinderen. Verdeeld over vier verschillende reizen van steeds tweeënhalve maand die zij met een camper maakten. Ze bezochten zo steeds een ander deel van de kustlijn van Spanje tot en met Turkije. “Op die manier kon ik wel lang reizen en hoefde ik ze niet te missen. Het Midden-Oosten en Noord-Afrika heb ik zelf bezocht. Ik kon in twee drie weken tijd mijn foto’s maken en met het vliegtuig op en neer reizen.”

Nieuw project?
Voor een nieuw kort project gaat Nick Hannes de Ararat berg beklimmen met een groepje Armeniërs. Deze vulkanische berg die maar liefst 5137 meter hoog is, ligt in Oost-Turkije. Voor de Armeniërs is het hun nationale symbool, het is voor de Armeniërs die met Hannes meegaan dan ook een politieke daad om die berg te beklimmen. De aanleiding van dit project is de Armeense genocide die honderd jaargeleden plaatsvond.

Valencia, Spanje © Nick Hannes

Naqoura, Libanon © Nick Hannes

Wat maakt een foto tot een sterk beeld?
Ik vind dat een foto krachtiger is als er meerdere lagen in zitten. Als de foto ook vragen oproept en niet enkel antwoorden geeft. Dat de kijker er zelf ook nog wat bij kan fantaseren. Een aantal verschillende lagen op gebied van ecologie, politiek en sociale zaken. Dat maakt het interessanter vind ik.

Hoe bereid je je voor op de reizen die je maakt?
Ik bereid me wel zeer goed voor. Ik lees zowel reisgidsen als historische boeken, maar ook journalistieke werken over het land waar ik naar toe ga. Hoewel ik absoluut geen persfotografie wil maken. Het zijn geen persmomenten die ik vastleg, geen evenementen, er zijn geen betogingen, het is echt wel documentair werk wat ik maak, waarbij ik afstand probeer te nemen van het moment en het beeld op die manier tijdlozer maak.

Zeker de afgelopen tijd was een interessante periode in het Middellandse Zeegebied. Het ging over conflicten en ruzies, maar tussendoor gaan er ook heel veel mensen op vakantie, en heb je daar een enorme bouwwoede, waardoor de hele kust wordt volgebouwd. Dit zijn allemaal parallelle realiteiten die ik in mijn boek met elkaar in verbinding heb proberen te brengen of in perspectief tot elkaar probeer te plaatsen. En zo heb ik de tijdgeest proberen te vangen.

Cairo, Egypte © Nick Hannes

Istanbul, Turkije © Nick Hannes

Wat is het doel?
Vastleggen, maar uiteraard wil ik ook communiceren met mijn foto’s. De titel van het boek, The Continuity of Man, de vooruitgang der mensheid is uiteraard ook een beetje ironisch bedoeld, omdat het Middellandse Zeegebied de bakermat van de Europese beschaving zou zijn. De wieg van onze beschaving, wordt wel eens gezegd. Maar de vooruitgang van onze beschaving is daar ver te zoeken als je het mij vraagt.
Mijn foto’s zijn niet bedoeld om te wijzen met het vingertje, ze zijn open voor interpretatie. Het is wel zeer maatschappij kritisch, maar niet propagandistisch. Het is subtiel.

Nick Hannes heeft op de academie in Gent fotografie gestudeerd. Na zijn studie heeft hij eerst bijna tien jaar als persfotograaf gewerkt. “Na een tijdje voelde ik me gefrustreerd omdat ik niet genoeg tijd had om mijn eigen ideeën vorm te geven. Ik had genoeg werk, maar na die tien jaar heb ik radicaal besloten om dat niet meer te doen. Ik liet mijn opdrachtgevers weten dat ze me het komende jaar niet meer hoefden te bellen en ben op reis gegaan. Naar de voormalige Sovjet Unie. Daar ben ik heel organisch begonnen met fotograferen. Zonder opdracht. Daar is ook mijn eerste boek uit voortgekomen. Red Journey. Deze manier van fotograferen beviel zo goed, dat ik sinds dien heb besloten om op die manier mijn projecten te gaan doen.

Adana, Turkije © Nick Hannes

Rio, Griekenland © Nick Hannes

Sinds een aantal jaar geef je zelf ook les op de academie in Gent. Wat probeer je de studenten bij te brengen?
In de eerste plaats om een verhaal te maken en iets te vertellen op een persoonlijke manier. Daarnaast de ontwikkeling naar een eigen stijl. Het is wel heel belangrijk dat iemand die afstudeert van een academie geen uitvoerend fotograaf is, maar een auteur.

Hoe heb je je eigen studietijd ervaren?
Dat was wel een hele andere tijd. Ik heb alles analoog geleerd. Het was veel omslachtiger om je werk aan de man te krijgen. Je moest echt met je prints naar de redacties toe gaan, of ze opsturen en dan tien keer terugbellen om ze terug te krijgen.
Het is wel duidelijk dat de studenten die de laatste tien jaar zijn afgestudeerd veel sneller afname vinden van hun werk, via internet, via fotowedstrijden. Heel snel, soms tijdens hun studie al beginnen ze te werken.

Misrata, Libie © Nick Hannes

Andere kant van internet is dat iedereen er foto’s op kan zetten en je er moeilijker uitspringt.
Ik denk dat het bewijst dat het heel belangrijk is dat je als professioneel fotograaf moet proberen om heel persoonlijk werk te maken en dat je daar volle bak honderd procent voor gaat. Het voordeel van een professioneel fotograaf ten opzichte van een amateur is dat die er voltijds mee bezig is. Er duikt concurrentie op, maar zolang er bladen en tentoonstellingsplekken zijn die om goede fotografie vragen kan het gewoon door blijven gaan.

Maar ik merk wel dat in de populaire pers en stilletjes aan ook in de meer kwalitatieve pers de kwaliteit van fotografie erop achteruit gaat. Dat budgetten naar beneden gaan en men niet meer bereid is om een fatsoenlijke vergoeding te geven voor goede fotografie.

Ik heb nog wel een band met de pers, maar ik doe geen opdrachten meer. Soms doe ik nog wel iets voor een buitenlandse krant of een magazine, omdat ik dat interessant vind en de budgetten er meestal ook iets hoger liggen.

Lampedusa, Italie © Nick Hannes

Eigenlijk begeeft Hannes zich zoals hij zelf zegt op het kruispunt van pers, onderwijs en het artistieke circuit. “De laatste tijd probeer ik me meer te focussen op het artistieke circuit, daar zie ik toekomst in. Bijvoorbeeld door de mogelijkheid om prints van mijn foto’s te verkopen. “

Tegen het einde van het jaar gaat Hannes met een nieuw project van start. Dit keer wordt het Arabische schiereiland zijn domein. Dubai en de Verenigde Arabische Emiraten. De bouwwoede en de artificiële stadsontwikkeling en de enorme rijkdom die er heerst, moeten aan zijn lens geloven. Maar dat moet hij nog helemaal voorbereiden. Eerst de Ararat maar eens beklimmen.

Tekst door Jildau de Boer

continuityofman.com
nickhannes.be


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more