The bigger the better: Nadine Stijns 14 maart, 14 — interview

Ondanks dat foto's de grondslag van haar werk zijn, maakt Nadine Stijns (1977) gebruik van uitgebreide installaties en innovatieve presentatievormen om haar werk tentoon te stellen. Uitkijkend over Den Haag, schoven we bij haar aan tafel.

© Björn Veldhuisen

Wanneer ben je begonnen met fotografie en waar kom je vandaan?
Ik ben opgegroeid in Bunde, Limburg. Na twee jaar Mode Illustratie gedaan te hebben aan de AKV Sint Joost in Breda ben ik begonnen met fotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst (KABK). Daar neigde ik al snel naar kleurfotografie. Eigenlijk mochten eerstejaars niet in het kleur-ontwikkellab maar ik was daar niet weg te slaan. In m'n laatste jaar werkten Nanna van Heest, een oude schoolvriendin van de Sint Joost Academie, en ik samen aan ons afstudeerproject. Dit begon met een manifest dat we hadden opgesteld om onze eigen werkwijze onderuit te halen. Één van de regels was bijvoorbeeld dat we altijd in ongeoefende disciplines moesten werken. Zo gingen we muziek en kleding maken, installaties bouwen, filmen en alles daar tussenin.

© Björn Veldhuisen

En wat vond de school van dit project?
Mijn docenten vonden het werk heel indrukwekkend maar hadden er moeite mee dat het niks met fotografie te maken had. Wel kreeg ik voor dit project in 2001 de STROOM aanmoedigingsprijs. Er was veel animo voor ons werk en dat stimuleerde ons om samen door te gaan. We hebben vele namen gehad maar uiteindelijk noemde iedereen ons N&N (Nadine & Nanna). Ik mistte fotografie toch wel en besloot om me hier weer volledig op toe te leggen. Ik ben toen helemaal gestopt met het werk voor N&N. In het begin was het onwennig om weer als fotograaf aan de slag te gaan.

Welke onderwerpen/thema's kenmerken jouw werk nu?
Mijn onderwerpen zijn documentair maar ik presenteer de projecten altijd als autonome kunst. De hele ervaring van mijn tentoonstellingen bestaat uit installaties, drukwerk, textuur en kleur. De foto's hang ik nooit zomaar aan de muur. Ik denk altijd veel en lang na over hoe ik de foto's wil bewerken en presenteren. Hierdoor zijn mijn foto's eigenlijk nooit helemaal plat; vaak zijn ze onderdeel van een aanraakbare installatie en zijn de foto's zelf slechts een onderdeel van het geheel. Ik denk dat door mijn werk op een aangepaste manier te presenteren, het meer zeggingskracht krijgt.

© Nadine Stijns

Op welke manier beïnvloedt de presentatievorm de documentaire strekking van je werk?
De presentatievorm is altijd een wezenlijk onderdeel van mijn tentoonstellingen. Voor mijn project The Floating Population fotografeerde ik bijvoorbeeld de kleurrijke bagage van Chinese arbeiders van het platteland. Deze arbeiders mogen alleen maar in de stad zijn voor zolang dat hun arbeidscontract daar duurt. Deze groep mensen zwerft dus altijd rond. De foto's van The Floating Population heb ik op posters laten drukken die de bezoekers gratis mee konden nemen. Zo belanden ze op allerlei verschillende plekken, net zoals de pakketjes op de foto's.

© Nadine Stijns

Hoe hebben de projecten die je in China deed jouw werk beïnvloed?
Ik ben meer documentair gaan werken. Tijdens mijn eerste verblijf in China van drie maanden ging ik anders tegen fotografie aankijken. Het is altijd heel veilig om vanuit je atelier te werken, maar ik ontdekte dat er buiten genoeg te vinden was dat aansloot bij mijn werk. Toen ik in Nederland terugkwam benaderde de gallery NP3 in Groningen me voor een expositie van dit werk. Zij hebben me gemotiveerd om grotere installaties te bouwen. Aangezien hun expositieruimte heel groot is, zou een kleine installatie al snel wegvallen. Ik had nooit eerder op deze schaal gewerkt en kwam dus voor uitdagingen te staan. Ik vond het prettig dat de gallery zoveel vertrouwen in me had en ben achteraf erg trots op het eindresultaat.

Je laatste project heet A Nation outside a Nation. Waar gaat dit precies over?
De titel slaat op het grote aantal Filipino's die verspreid over de wereld wonen.10% van de bevolking woont in het buitenland en vaak wonen gezinnen verspreid over meerdere landen. Dit gegeven inspireerde mij en aan de hand van de community in Nederland wil ik hun verhaal vertellen. Ik bedacht dat ik in mijn serie iets nodig had dat alle Filipino's met elkaar verbindt, maar wel fotografisch vast te leggen moest zijn. Zo kwam ik op de Balikbayan-box. Dat is een doos met spullen die zij naar familie in het thuisland sturen. Jaarlijks kiest het Stadsarchief Amsterdam twee fotografen uit om een project over Amsterdam te maken. Naast Jeroen Hoffman, hebben ze mij gekozen om met dit project de Filipijnse community in Amsterdam weer te geven. Dit gaf natuurlijk extra motivatie maar had wel als gevolg dat ik me meer moest toeleggen op de community in Amsterdam.

© Nadine Stijns

Hoe geef je een onderwerp van deze grootte weer?
Net zoals in de Balikbayan-box alle goederen op elkaar gestapeld worden, heb ik foto’s van producten en portretten van Filipijnse kinderen, die opgroeien bij opa en oma in de Filipijnen, op elkaar gestapeld en daarna weer gefotografeerd. Elk portret staat voor één jaar verblijf van de ouders in Nederland, door de foto's te tellen kun je zien hoe lang ze hier al werkzaam zijn. Om te bewijzen dat zo'n box is aangekomen, moet de bezorger altijd een foto maken van de ontvanger met de doos. Ik heb toegang gekregen tot een archief en ook deze foto's wil ik in mijn uiteindelijke expositie verwerken. Uiteindelijk zal de expositie bestaan uit verschillende fotoprojecten die samen het gehele verhaal vertellen. Ik ben nog bezig met nadenken over de uitvoering maar ik kan alvast verklappen dat het groots wordt!

© Nadine Stijns

Het boek Floating Population is hier verkrijgbaar en zal op 22 maart worden tentoongesteld bij Galerie BlockC.

nadinestijns.com


New Dawn is gestopt editorial — 1 februari

New Dawn is gestopt. New Dawn was een platform voor hedendaagse Nederlandse fotografie waar talent een podium werd geboden. Twee jaar en duizend posts later houdt New Dawn op te...

↠ read more

Van architectuur naar fotografie. Een interview met Dirk Hardy. interview — 1 februari

Anouk Dingelstad (1989, Amsterdam) werkte voorheen als creative producer/artbuyer bij KesselsKramer en als fotografie & new business agent. Voor ons interviewt ze...

↠ read more

Eli Dijkers en zijn parallelle wereld vol zwart-wit portfolio — 1 februari

“Het mooie is niet gecultiveerd, het lelijke is niet een probleem.” Eli Dijkers toont op de grens van het journalistieke een poëtische kant van ons alledaagse...

↠ read more

Nanda Meijer - Dag gedachten portfolio — 31 januari

Nanda Meijer maakte elke dag een foto met haar polaroid camera en schreef er dan bij waar ze op dat moment aan dacht. Het project ontstond omdat ze het altijd al interessant heeft...

↠ read more

Maarten Kuypers en zijn noodzaak tot herhaling portfolio — 31 januari

Kosmopolitische omgevingen als New York betekenen chaos. Want waar maak je verbinding mee als je gebombardeerd wordt met beeld en geluid? De meeste mensen staan in...

↠ read more

Danielle van der Schans - Hotel Linate portfolio — 30 januari

Tijdens haar bezoek aan Milaan viel het Danielle van der Schans op dat er veel Noord Afrikaanse, Eritrese vluchtelingen zich in de metropool bevinden. Zoekende naar een baan en...

↠ read more

Rogier ten Hacken - Existence portfolio — 30 januari

Fotografie is iets waar Rogier ten Hacken altijd mee bezig is. Hij kan niet anders; het is hoe hij in het leven staat en het is voor hem een manier geworden om het leven meer te duiden....

↠ read more

Nederlands Fotomuseum - Quickscan #2 editorial — 29 januari

Quickscan. Een vluchtige inventarisatie: onvolledig, tastend, het begin van een dialoog en een eerste bepaling van de verschillende posities in het veld. De Nederlandse...

↠ read more

I can’t put my finger on it - Karmen Ayvazyan portfolio — 29 januari

Het werk van Karmen Ayvazyan toont ongewone situaties waarbij eenvoud gepaard gaat met een bepaalde complexiteit. Zo gaat Karmen steeds op zoek naar een wisselend spel van het...

↠ read more

Quintessence event — 28 januari

Zondag 13 februari opent de tweevoudige expositie Quintessence met werk van Popel Coumou en Charlott Markus bij Dapiran Art Project Space in Utrecht. Quintessence belicht het...

↠ read more